Vandaag zijn we in het Sequoia National Park geweest. We hebben een paar uur gereden om hier te komen, in het hotel konden we nog niet inchecken dus we zijn meteen maar naar het park gegaan. Het voelde ontzettend fijn om weer bereik te hebben met de telefoon. Onderweg zijn we heel wat bergdorpjes en Indianendorpjes tegengekomen. Onder het genot van een pittig staaltje Country muziek dat uit de speaker van onze huurauto kwam (ook dat hadden we een paar dagen moeten missen). In een bergdorpje zagen we een hertje staan langs de weg, een vredig gezicht.

Een paar uur verder en het landschap was weer zo anders! Het was net alsof het uit een cowboyfilm kwam. Dorre bergen en lage bosjes, rotsblokken en een brandende zon. Gelukkig werket onze airconditioning prima! Op een gegeven moment werden de bergen weer groener en hoger en de wegen kronkelig. De weg naar het Sequoia Giant forest was weer heel mooi. Maar plotseling stond er een mannetje met een fel hesje en een helm te zwaaien naar ons. Met een vriendelijk 'Hi, how are you today?' begon hij te vertellen dat de weg afgesloten was in verband met werkzaamheden en we nog anderhalf uur moesten wachten tot we de bergen in mochten. Okay, dat was jammer, maar we hebben vakantie, dachten we, dus we gingen gewoon in het picnicpark zitten. Het parkje bleek een voormalig Indianendorpje te zijn waar een militair verzorgd is geweest door een Indianenstam toen hij zichzelf per ongeluk in zijn been schoot (dus...). We hebben een potje zitten Mens-erger-je-niet en (tja.. we blijven Hollanders) en hebben onze boeken bijna uitgelezen. Toen konden we verder.

De wegwerkzaamheden waren heftig, maar we zijn veilig boven gekomen. In het Giant Forest stonden onwijs grote Sequoia bomen!! We zijn even in het museum wezen kijken om tot onze verbazing de leeftijd van de grootste boom in het bos te vernemen (2200 jaar!!!) en de grootte ervan (de omtrek was elf grote passen lopen). Er was een wandelpad wat we ook even wilden gaan lopen, het had iets magisch om tussen die ontzettend grote bomen te lopen. Toen we een minuutje of vijf aan het wandelen waren kwamen we bij een kruispunt, onze route liep linksaf en er kwam een groepje Amerikanen van het andere pad af. Het viel me op dat ze wat druk waren en luid praatten over iets dat ze gezien hadden. Ineens drong het tot me door dat ze het hadden over een beer die ze gezien hadden! Dat wilden wij natuurlijk ook wel zien! Terwijl we het pad opliepen werden we nog gewaarschuwd door deze mensen dat we voorzichtig moesten zijn. Okay dat doen we. Ik ging er eigenlijk van uit dat de beer allang weg zou zijn en we wandelden een stukje naar boven. Op een gegeven moment lag er een boom op de weg waaruit een soort van doorgang gezaagd was waar je doorheen kon lopen. Dat leek me erg leuk. Met twee Duitse mannen voor ons (tja als er dan toch iemand opgegeten moet worden dan maar Duitsers hahaha) en in doodse stilte liepen we het pad op. Er gebeurde uiteraard niets. Na een flinke tijd lopen gingen de Duitsers weer naar beneden. Wij wilden nog niet onmiddellijk opgeven en keken nog wat rond. En toen plotseling werd ons geduld beloond. Achter een boom op ongeveer twintig meter van ons vandaan kwam een beer te voorschijn! Mijn hart klopte in mijn keel, heel apart om te zien dat je lichaam je onmiddellijk klaar maakt om te vechten of vluchten als je oog in oog met zo'n dier staat. We bleven even rustig staan kijken en filmen/fotograferen en de beer trok zich weinig van ons aan. Hij keek een paar keer in onze richting, kwam waarschijnlijk tot de conclusie dat hij voor ons niet bang hoefde te zijn en ging verder op zijn weg. Die weg was toch wel wat meer in onze richting en we liepen langzaam achteruit en van het pad af! Wat een ervaring was dat zeg!!! Helemaal beneden aan het pad tipten we wat andere Amerikanen dat de beer er zat en zij gingen ook kijken.

We hebben nog wat rondgelopen in het Giant forest waar nog meer gigantische Sequoia's stonden en temidden daarvan een moeras. Het leek wel een scene uit Lord of de Rings ofzo. We kwamen later de Amerikaanse toeristen nog tegen. Ze hadden de beer ook gezien en ook nog een jong. Die hadden wij dan weer niet gezien, maar dat mocht de pret niet drukken.

Nog steeds helemaal vol van onze ervaring zijn we naar het General Sherman's trail gereden. Een erg stijle wandeling naar een ERG!! grote boom! Zo mooi en ongelooflijk! Het is dus nog veel groter dan je zou kunnen verzinnen!!! Op de weg terug zagen we nog hertjes, vogels en grondeekhoorns.

We zijn het park weer uitgereden en naar het hotel gegaan. Van daaruit naar het 'del Taco' fastfood restaurant waar we burrito's hebben gegeten. Nu ben ik deze verhalen aan het typen en ik ben nu dus weer helemaal up to date. Voor mensen die het leuk vinden om te skypen, als het bij jullie ongeveer vijf uur is, is dat voor ons 's morgens vroeg en een goede tijd om te skypen. Bedankt voor al jullie leuke reacties en tot ziens!