San Francisco dag 2

Eens even denken wat we vandaag allemaal gedaan hebben. We maken zoveel leuke dingen mee dat de dagen snel gaan en dingen die we vanmorgen hebben gedaan alweer een paar dagen geleden lijken.

We zijn vandaag kaartjes gaan halen voor de cable car, want lopen of fietsen zagen we toch echt niet meer zitten! De cable car is een grappig karretje dat de heuvel opgetrokken wordt met behulp van een kabel. Onderaan in de stad, zijn we eerst naar Kaplan's gegaan om voor Daan een multitool van Leatherman te kopen. Daarna gingen we op weg naar China town.

Het was super om in Chinatown rond te lopen. Het was net echt China. Zoveel Chinese winkels, mensen, restaurants! En overal lampions etc. Daar hebben we een flinke tijd rongelopen en wat souvenirs gekocht (een t-shirt kostte ongeveer 2 euro 50 dus dat was leuk winkelen). Daarna hebben we even rondgekeken op Union Square. Dat ligt naast ons hotel en ze hebben er allerlei merkwinkels zoals Louis Vuitton, Bulgari, Prada, etc.

We hebben geluncht in Lori's Diner. Een superamerikaanse tent in de fifities stijl, inclusief jukebox in je eethokje. Er hingen vliegtuigen aan de muur en motoren aan het plafond. Daan had een super hamburger met sweet potatoe fries. Ik heb een vegetarisch omeletje op met avocado en salsa. Ook zeeeeer lekker. Een glaasje (nou zeg maar gerust emmer) frisdrank erbij en wij zaten een uurtje lekker op ons gemakje.

Na een tussenstop in het hotel (nature called zullen we maar zeggen), zijn we naar Fishermann's warf vertrokken. Dit is een soort van Scheveningen of Renesse maar dan XXL (zoals alles hier) en superschoon. Er ligt hier echt geen vuiltje op straat. Er staan wel enorme palmbomen, hetgeen maakt dat je je er goed van bewust wordt dat je niet in Nederland bent. Op pier 39 hebben we naar de zeeleeuwen gekeken die er verblijven op houten vlonders en het soort van pretpark/winkelstraatje daar bezocht. Overal souvenirshops! Het is allemaal prul, maar je hebt het gevoel dat je het allemaal wil hebben. Hoe ze dit doen weet ik nog niet helemaal, maar het werkt wel. Lopend over de warf zijn we nog voor de gek gehouden door een zwerver. Er lag een man naast een prullenbak met twee panelen met groene bladeren erop waardoor het leek alsof er een struik stond. Als je langsliep, haalde hij de panelen van elkaar en zei hij boe. Ik sprong zowat een meter omhoog en de omstanders konder er hartelijk om lachen. Ik gelukkig ook haha! Daarna natuurlijk nog wel even blijven kijken hoe deze man andere toeristen liet schrikken...

Om 15.00 zijn we in de rij gaan staan voor de excursie naar Alcatraz, waar we gisteren al kaartjes voor moesten kopen, omdat het anders uitverkocht zou zijn. De mensen in Amerika zijn over het algemeen erg aardig, maar niet erg geduldig. Alles moet vooral snel snel gebeuren. Dat viel nu in de rij ook weer op. Maar als je je niet op laat jagen is het prima te doen, degene die stress heeft is dan vooral degene die jou opjaagt en niet jijzelf. Inmiddels was het weer ontzettend verbeterd, zonnig en warm. Jasje uit, lekker in het zonnetje gezeten op de boot.

In Alcatraz hebben we eerst een film van Discovery over het eiland gekeken en toen de (Nederlandse!) audiotoer gedaan. Erg gaaf! En ook wel vreemd om te weten dat Al Capone daar gevangen gezeten heeft. Heel veel mooie verhalen en indrukken later werd het tijd om weer te vertrekken. De laatste boot ging over een kwartier vertrekken dus achter ons werden de hekken al gesloten en we werden wederom opgejaagd. Dus liepen we nog iets langzamer...

Tot het donker werd vandaag hebben we genoten van fisherman's warf en alle leuke winkeltjes en restaurantjes en het strand. We hebben een superlekker ijsje op met chocolade, koekjes en pindakaas erin. Op het strand gezeten en van de zonsondergang genoten.

Daarna zijn we met de Cable car weer teruggegaan naar het hotel. Een bijzondere ervaring omdat SF in het donker er magisch uitziet!!! En een bijzondere ervaring omdat de cable car bestuurder ook stand up comedian was en van achtbanen hield. Reken maar dat die dingen heel hard naar beneden kunnen!! Toen we uitstapten waren we vlakbij ons hotel. Nog even boodschappen gedaan bij de supermarkt op de hoek en nu zit ik hier dit verhaal te schrijven. We zijn nu dus helemaal up to date.

Morgen gaan we de huurauto halen en gaan we op weg naar Yosemite. Er schijnt een hittegolf aan te komen, dus het weer wordt ook beter (of in elk geval warmer).

Ik kan alvast één ding zeggen uit eigen ervaring:SAN FRANCISCO ROCKS!!

San Francisco dag 1

San Francisco zit er helaas al weer bijna op voor ons. Morgenochtend nog even de huurauto ophalen en dan is het opweg naar Yosemite. Maar nu eerst het verhaal over SF.

Na de vliegreis waar jullie alles al over hebben kunnen lezen, zijn we meteen gaan slapen. S'morgens om 7.00 uur opgestaan en genoten van het heerlijke complementary (=gratis!) ontbijt. Gewoon bruin brood, jam, boter, melk, cereals, jus d'orange, thee en koffie. Ik vond de melk erg lekker smaken, maar ik kwam vanochtend tot de conclusie dat ik koffiemelk op mijn cornflakes aan het gieten was hahahaha! vandaar de romige smaak.

Om half negen zijn we huurfietsen gaan halen om de hoek, bij Blazing Saddles. We kregen een helm en een soort hybride fiets mee en een uitgebreide route. We kregen een uitleg, maar toen we vertelden dat we uit Holland kwamen begreep de verhuurder dat we voor het fietsen zelf geen uitgebreide uitleg nodig hadden. Gelukkig zijn er in SF overal fietspaden en stoppen auto's op de kruisingen altijd.

De route leidde ons eerst langs de lokale markt, waar we even zijn gaan kijken. Daarna naar het gemeentehuis. Onderweg kwamen we een aantal zwervers tegen, die zijn er hier ook genoeg. We zijn even gestopt om naar het gemeentehuis te kijken, een boodschap te halen en toen zijn we opweg gegaan naar Alamo Square. Het was een zware tocht. Denk Limburg. Op en af en heeeel steil. Uiteindelijk is het gelukt om op Alamo square terecht te komen; een heel heuvelachtig miniparkje waar mensen hun honden uitlaten. Daan sloot meteen vrienden met een chihuahua die bijna op zijn schoot sprong toen er een andere hond aankwam. Nog even gekletst met het vrouwtje van de hond. Het was behoorlijk koud en het waaide flink, maar de mevrouw van het hondje vertelde dat het 's middags meestal beter wordt. Dat hoopten we natuurlijk ook. Onze fietstocht werd beloond met een mooi uitzicht over de Seven Sisters, een groepje van zeven victoriaanse huizen in mooie kleuren geschilderd.

Daarna was Golden Gate Park het volgende doel. Na een tochtje dat met name bestond uit afdalingen, lag het park voor ons. En het is echt een Park met een hoofdletter P, superoverdrevengroot. En omdat het zondag was, was het autovrij. En omdat het moederdag was, was het gezellig druk. Grappig was dat iedereen elkaar Happy Mothersday! wenste. In het park waren plekken om te barbecueen, maar ook musea, meren, bloemenperken, watervallen, Japanse theetuin, etc., etc. Er was zelfs een Hollandse molen! Het park doorfietsen heeft ons minimaal twee uur gekost, maar zeker de moeite waard!!

Na het park was de Golden Gate Bridge aan de beurt, de mooie rooie brug die ik vooral kende uit de TV serie Full House. Ondertussen waren we al behoorlijk moe van het fietsen, maar de weg was voornamelijk stijgend. Op een gegeven moment bereikten we 'inspiration point' een supermooi uitkijkpunt, van waar je Alcatraz kon zien liggen. Dat gaf ons weer wat moed, en we fietsten verder omhoog, door een schitterend bosrijk gebied met uitzicht op zee (de grote oceaan) en op de bergen van SF. Eindelijk bereikten we de brug, in het echt nog veel mooier dan je je kunt voorstellen. Het was er goed druk, veel toeristen. We maakten wat foto's en fietsten de brug over. Heel mooi uitzicht en toch wel bijzonder om daar nu zelf overheen te fietsen! De vermoeidheid en de honger (het was inmiddels twee uur in de middag) vergaten we even en we reden door naar Sausolito (aangezien er in de buurt geen eetgelegenheden of supermarkten waren). Aldaar aangekomen zijn we meteen neergestreken bij de eerste eettent die we zagen. Dat was toevallig een Italiaan, dus ik heb een pizza op en Daan pasta.

Toen we terugkwamen bij de fiets (we moesten nog een stukje verder) zagen we tot onze verbazing dat er nu twee sloten in plaats van één slot op Daan zijn fiets zaten. Een of andere deus had zijn eigen slot op de fiets van Daan geplaatst (alle fietsen zijn hetzelfde, want van Blazing Saddles). Gelukkig had men de fiets zelf niet op slot gezet, dus konden we verder.

We kwamen aan bij de ferry die ons terug naar de stad zou brengen. Er zat een oude hippie met een teckel op een bankje bij de ferry allerlei liedjes te zingen. Grappig gezicht was dat wel. Het hondje lag op zijn gitaar en had een zonnebril op. De ferry tocht zelf was ook mooi, goed zicht op Alcatraz. En bijzonder fijn om zelf even niets te hoeven doen, alleen wel zere billen hahaha! Terug aangekomen in de stad, weer teruggefietst naar de fietsenverhuur (het was inmiddels half zeven). Helemaal uitgeput zijn we naar het hotel gegaan en om half acht even gaan liggen. We werden s'morgens om half zeven weer wakker....

vliegreis

Hallo allemaal!

De vliegreis zit er alweer een tijdje op, het was toch wel een hele onderneming. We vlogen van Brussel Zaventem naar Philadelfia airport en daarna door naar San Francisco. Van te voren hadden we ons uiteraard ingesteld op de lange vliegreis. Bepakt en bezakt vertrokken we om een uur of 7 naar Brussel, in de auto van mama Ans. De autoreis verliep alvast soepel, geen files. Aangekomen op Zaventem hebben we onze koffers nog even ingecheckt (de rest hadden we online al gedaan) en zijn we door de douane gegaan nadat we dollars hadden aangeschaft.

De vliegreis naar Philadelfia ging supergoed. Mooi ruim vliegtuig en nauwelijks turbulentie.

Acht uur en vijf minuten later kwamen we aan op Philadelfia Airport. Onze eerste stappen op Amerikaans grondgebied...En dat hebben we geweten, hahaha! We hebben er ongeveer twee uur over gedaan voor we door de douane kwamen. Met zijn allen in een ontzettend lange rij voor een balie met allemaal strenge mensen (maar bij de rij waar wij stonden toch wel de strengste meneer). We zagen hem telkens mensen terug de rij in sturen als ze in paren naar de balie liepen. Hij stelde allerlei vragen aan de mensen en die zuchtten allemaal en gingen steeds sjagerijniger kijken. Toen wij op één stel na de volgende waren die aan de beurt waren, kwamen ze met een mini hondje met een vestje aan langs onze koffers lopen en het beestje werd erg enthousiast toen hij de handbagage van onze voorgangers rook. De mevrouw met de hond liep met hen mee naar de balie en de mensen moesten hun handbage openmaken. En wat daar uitkwam!!!: een broodje. Dus. Je mag geen eten meenemen Amerika in en het hondje was om voedsel op te sporen. Ik zie een carriére voor Layka.

Toen waren wij aan de beurt. We liepen samen naar de balie en zagen een nors uitziende man. Hij stelde allerlei vragen die ik natuurlijk goed kon beantwoorden, want ik was goed voorbereid

. Hij vroeg om een blad waarop al onze volgende vluchten inclusief terugvluchten stonden. Toen ik hem vrijwel onmiddellijk uit mijn tas haalde en liet zien was hij zichtbaar blij, de vorige mensen in de rij stonden daarom volgens mij zo te zuchten en wezen naar hun reispartners omdat zij ze niet paraat hadden. De meneer (Sherman stond er op zijn naamplaatje en hij zag er ook uit als een Sherman) glimlachte vriendelijk en we moesten onze handen op een lichtgevend plaatje leggen voor onze vingerafdrukken en een foto laten maken en toen mochten we doorlopen. Daarna moesten we nog door drie controles, bij een ervan was de mevrouw die er zat een beetje in de war, want de paspoortfoto van Daan is heel anders dan hoe hij er nu uitzien door zijn lange haar. Maar verder ging het goed. En toen we de bagage hadden gehaald waren we klaar voor deel twee van de vliegreis. Nu een veel kleiner vliegtuig met meer beenruimte en minder mensen. Het maakte een hels kabaal bij opstijgen en kraakte aan alle kanten. Gedurende deze vijf en half uur konden we niet slapen, terwijl het in Holland al midden in de nacht was. Eindelijk aangekomen in San Francisco waren we dan ook dood op. We konden gelukkig snel het shuttlebusje in dat ons naar het hotel zou brengen. De rit duurde helaas veel langer en als zombies zaten we in dat busje, al bijna 24 uur wakker.

De eerste indruk van San Francisco was nevelig. Over de bergen lag een hele mooie deken van nevel en het was behoorlijk koud, terwijl het pas een uur of 8 s avonds was. Het hotel zag er goed uit en we zijn nadat we ons gedoucht hadden meteen naar bed gegaan.

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Carola