Grand Canyon dag 2

Vandaag was het zover, de helicoptertocht over de Grand Canyon! Tenminste, voor Daan dan, want ik durfde niet haha! Het was nogal prijzig en dan wil ik er wel van kunnen genieten, wat ik ernstig betwijfelde. Maar Daan had er zin in en er zat voor mij niets anders op dan een uurtje te wachten in de terminal. Het is een vlucht van Maverick geworden, erg mooie helikopters met grote ramen.

Daan heeft een paar foto's en filmpjes gemaakt in de helikopter en hij vond het fantastisch! Hij was wel een beetje zijn evenwicht kwijt toen hij uitstapte, erg grappig om te zien.

Hierna zijn we naar het eerste uitzkijkpunt gegaan. Prachtig!! Mather Point heette het geloof ik. Terwijl we stonden te kijken naar de Canyon viel ons op dat er mensen een paar honderd meter verderop op een rotsblok stonden, heel dicht bij de rand, levensgevaarlijk! Op die plek was geen hek, het was volgens mij helemaal niet de bedoeling dat daar mensen kwamen. We zijn de hele weg afgereden naar de Desert View en ondertussen genoten van de geweldige uitkijkpunten. Na verloop van tijd kwamen we een afzetting tegen. Emergency scene stond er op een bord. Ontzettend veel ziekenwagens en auto's van het park. Waarschijnlijk dus toch iemand naar beneden gevallen. Een erg raar idee. Toen we later op de terugweg weer langs hetzelfde stuk reden (dat was vele uren later) was het nog steeds afgezet en liepen er mensen met klimgerei en helmen op hun hoofd. Later hoorden we van een aantal Vlamingen dat er inderdaad iemand was gevallen en overleden. Voor iemand is de vakantie dus heel naar afgelopen.

Toen we later de zonsondergang gingen bekijken bij één van de vele uitkijkpunten, liepen de mensen nog steeds op de rand van de Canyon alsof het een stoeprandje was. Echt vreselijk en ontzettend stom!!

Wat ik ook ontzettend stom vond, was dat er een Hollander de grondeekhoorns zat te voeren. Overal staat dat je dat niet moet doen, omdat die beesten bijten en de pest overdragen!! Elke dag worden er ongeveer dertig toeristen gebeten.

Verder hebben we nog overstekend wild gezien, gobbel gobbel gobbel (het waren twee kalkoenen hahaha).

De Grand Canyon is erg mooi om te zien! Het wordt een beetje cliché, maar ook dit is nog mooier dan je je zou kunnen voorstellen als je er nog niet geweest bent. In dit gebied leven nog steeds Indianenvolken. Ik heb ze overigens niet gezien. Ook geen rooksignalen.

Grand Canyon dag 1

Gisteren zijn we vertrokken vanuit Las Vegas, richting Grand Canyon. Het was inmiddels nog warmer geworden, onderweg was het zelfs 42 graden celcius. Ondanks de airconditioning was het nog steeds aardig warm in de auto. De verlaten wegen leken ineens niet meer zo charmant, maar een beetje beangstigend. Want stel je voor dat je onderweg met pech komt te staan! Gelukkig hadden we heel veel water meegenomen. En gelukkig hadden we geen pech onderweg.

We zijn even wezen kijken bij de Hooverdam, erg mooi om te zien maar het was er echt te warm. Dus zijn we snel weer ingestapt en verder gereden. Na een aantal uren bereikten we de ingang van het National Park Grand Canyon en vijf minuten in het park lag ons hotel.

De twee dagen Las Vegas hadden zijn tol geëist en we besloten deze dag verder niets te doen. We zijn bij het zwembad gaan liggen en zijn s avonds aangeschoven bij het buffet. Toen we terugkwamen van het buffet stonden er veel mensen buiten. We keken hier niet van op, want binnen mag je niet roken en we gingen er vanuit dat het rokers waren. Toen viel het op dat iedereen een fototoestel bij zich had. Het kostte in eerste instantie wat inspanning om te zien wat ze aan het fotograferen waren, want onze ogen moesten nog wat wennen aan het donker. Toen zagen we dat er op een paar meter afstand een Elk (een soort hert) het groene gras van het midden van de rotonde stond te eten. Wat zijn die beesten groot zeg! En mooi. Het beestje bleef gewoon staan eten en ik vond het wel jammer om te zien dat ze blijkbaar zo gewend zijn aan mensen dat ze totaal geen angst meer hebben. We hebben nog geprobeerd om wat foto's te maken, maar dat lukte haast niet vanwege de duisternis. Dus liepen we naar onze kamer, waar we nog een elk zagen staan voor het raam van één van de kamers. Wel erg bijzonder om te zien.

Las Vegas dag 2

Vanmorgen om half tien weer wakker geworden. Het was een stuk rustiger dan vannacht om drie uur. Om te ontbijten hoef je hier maar veertig meter te lopen, op elke hoek van de straat en in het hotel is wel een eettentje. Mc Donalds, Deli, Panda Express (een soort Mc Donalds maar dan met Chinees eten) etc.

Ik las mijn verhaal van gisteren even na en ik ben vergeten te vertellen hoe geweldig de weg hiernaartoe was. We hebben vanuit Barstow een stuk van de legendarische Route 66 gereden. We waren de enigen die deze weg bereden, vlak naast de route 66 lag een modernere snelweg. Op een gegeven moment werd heel erg duidelijk waarom, de route is op sommige stukken erg slecht. Wel erg mooi. Door een dal in de Mojave woestijn en niets dan cactussen en zand (en lavastenen) om je heen. De temperatuur lag rond de 35 graden en de zon was zo fel dat ik een paar keer dacht, ik zal mijn zonnenbril maar eens opzetten terwijl ik hem al op had. Je weet ook gewoon dat er in al die lage struikjes en op het zand schorpioenen, tarantulas en slangen zitten. Brrr... Daarvan krijg je zelfs in de woestijn koude rillingen! Ik heb goed uitgekeken met mijn teenslippertjes aan.

Vandaag zijn we op bezoek gegaan bij het winkeltje van `Pawn stars´ dat regelmatig op Discovery Channel wordt uitgezonden. Het is inmiddels een toeristische trekpleister geworden en de mensen van de serie waren niet in de winkel aanwezig. Dat was wel jammer, maar toch leuk om te zien wat er allemaal stond. Van antieke jukeboxen tot gouden en zilveren sieraden.

We zijn naar Freemont street geweest, de straat waar het voor Las Vegas allemaal begon. Het Golden Nugget is een mooi casino, met een haaien tank bij het zwembad. We hebben wat ansichtkaarten gekocht en zijn weer verder gegaan. Toen zijn we in Ceasar´s Palace wezen shoppen. Echt hilarisch om te zien dat ze de Trevi fontein hebben nagemaakt binnen. Met een geschilderde blauwe lucht erboven.

Nu zitten we weer even op de hotelkamer, maar straks gaan we weer even naar het zwembad, want we willen ook nog bruin worden haha!

Vanavond is er een uitreiking van music awards en onder andere Justin Bieber, Lady Gaga en Adele zijn dan in de stad. Ben benieuwd of we ze nog zien.

Las Vegas

Het is nu drie uur 's nachts, we zijn even het nachtleven van Las Vegas ingedoken. Wat een stad! Midden in de woestijn, en het is me een circus!!

Je hebt hier een ridderkasteel, monte carlo casino nagemaakt, eiffeltoren in het klein en wij verblijven in een pyramide!! De strip is nog iets groter dan ik gedacht had.

Vanmiddag zijn we naar het zwemband geweest, dat was ook al een hele happening. Keiharde muziek en allemaal jonge mooie en luidruchtige mensen die bier dronken in het zwembad met veel te grote zonnebrillen op. Al die grietjes van twaalf met maatje 0 en daar stond ik dan tussen met mijn maatje olifant hahaha! Maar het was toch erg leuk en warm...35 graden was het inmiddels.

Toen we vanavond gingen wandelen over de strip, deden mijn voeten erg pijn en Daan was ook supermoe. We hebben wat gegeten bij een all you can eat buffet. En toen hebben we even een powernap gedaan. Daarna weer de strip op geweest, bij het Belaggio hotel gekeken, het Paris hotel, New York New York en tenslotte een gokje gewaagd op een gokkast van de Ghostbusters in ons eigen hotel. Geen grote bedragen gewonnen, maar wel 15 dollar om morgen weer verder mee te gokken hahaha!

Barstow

Hallo allemaal! Daar ben ik weer.

Vanmorgen hebben we geskyped met pa en ma en ome Wim en tante Diny allemaal tegelijk! Grappig hoe dat werkt!

We zijn vertrokken vanuit Visalia op weg naar Barstow, de tussenstop om de reis naar Las Vegas in twee stukken te hakken. Het was eigenlijk de bedoeling dat er niet zo veel zou gebeuren vandaag, maar het was wederom een erg leuke dag. De reis hiernaartoe was alweer erg bijzonder. Van het wat dorre landschap bij Visalia veranderde het in rotsachtig, kaal, dor en droog met cactussen om de woestijnlook verder af te maken. We hebben een stuk door Mojave gebied gereden. Op een gegeven moment reden we over de Mojave River, maar het was niets dan een droge bedding. De zon scheen fel aan de hemel en toen we stopten op een parkeerplaats langs de weg, hing er een kaart waarop alle slangen stonden afgebeeld die in dit gebied voorkomen. Ieks!! Dat waren er veel.

Een stukje verderop midden in de woestijn ligt het hotel waar we nu verblijven. Een hele rare gewaarwording. Wehebben onszelf (veel te vroeg) ingecheckt en zijn eens gaan uitzoeken wat er in de buurt te doen was. Een spookstadje leek ons wel leuk om te bezoeken en dat hebben we dus ook gedaan.

Calico was een waar Wild West stadje met allerlei gebouwen van de tijd dat men in deze streek nog naar zilver zocht. Er zijn heel veel zilvermijnen in de omgeving geweest en er is voor heel veel geld zilver gevonden. Het stadje was natuurlijk een toeristische trekpleister, maar wel erg leuk.

Er was een attractie genaamd de Mystery shack en een Cowboy promootte deze attractie als het leukste van het hele stadje. Daan zei: 'Kom dat gaan we doen, dat is leuk'. Met de nodige twijfels nog, kocht ik kaartjes en mijn oog viel op een bord waarop stond dat het niet geschikt was voor mensen met evenwichtsproblemen. Oh nee. We liepen een soort van gang in, en toen we aan het einde van deze gang waren stond alles scheef. De oriëntatie was weg en ik werd me een partij duizelig! Dat was natuurlijk helemaal de bedoeling, maar ook wat teveel van het goede voor mij. I totally chickened out, zoals ze dat hier zeggen en ben 'I don't like this!' roepend terug eruit gegaan! Echt weer iets voor mij dus hahaha! Eenmaal buiten voelde ik me logischerwijs meteen beter en Daan ging terug en heeft als een bikkel alles doorstaan. Het bleek een soort route te zijn door een huis waar alles scheef stond en de Cowboy zonder handen een ladder op kon lopen, dingen omhoog kon laten rollen etc. Daan vond het erg leuk. Ik was blij dat ik buiten stond hahaha!

De cowboy kwam nog naar me toe, of ik mijn geld terug wilde hebben. Eeh nee hoor hou maar... Hij had met me te doen en liet me nog wat grappige dingen zien en vertelde nog een aantal kletsverhalen. Zo vertelde hij over een tornado die daar geweest was en een koppeltje 'albino bats' die naar zijn schuur waren gekomen om te jongen. Zie foto voor de bats. Hilarisch, Amerikaanse humor op zijn best zullen we maar zeggen. Het was weer een grappige en unieke ervaring.

We zijn naar de outlet hier in de buurt gegaan, waar we voor Daan nog wat korte broeken hebben gekocht en ik heb een horloge van Guess gekocht wat hier toch wel wat goedkoper is.

Nu weer in het hotel en morgen gaan we op weg naar Las Vegas. We gaan eerst nog even naar het Mojave information centre om te zien wat voor informatie ze hebben over het Mojave gebied waar we nu zitten en we rijden een klein stukje van de Route 66.

Tenslotte wil ik even zeggen dat Daan erg veel succes heeft met zijn Homer Simpson t-shirt waarop staat 'Can I be your candyman?' Het lijkt wel alsof iedereen die vraag moet beantwoorden haha, maar ze kunnen er allemaal hartelijk om lachen hier.

Sequoia National Park

Vandaag zijn we in het Sequoia National Park geweest. We hebben een paar uur gereden om hier te komen, in het hotel konden we nog niet inchecken dus we zijn meteen maar naar het park gegaan. Het voelde ontzettend fijn om weer bereik te hebben met de telefoon. Onderweg zijn we heel wat bergdorpjes en Indianendorpjes tegengekomen. Onder het genot van een pittig staaltje Country muziek dat uit de speaker van onze huurauto kwam (ook dat hadden we een paar dagen moeten missen). In een bergdorpje zagen we een hertje staan langs de weg, een vredig gezicht.

Een paar uur verder en het landschap was weer zo anders! Het was net alsof het uit een cowboyfilm kwam. Dorre bergen en lage bosjes, rotsblokken en een brandende zon. Gelukkig werket onze airconditioning prima! Op een gegeven moment werden de bergen weer groener en hoger en de wegen kronkelig. De weg naar het Sequoia Giant forest was weer heel mooi. Maar plotseling stond er een mannetje met een fel hesje en een helm te zwaaien naar ons. Met een vriendelijk 'Hi, how are you today?' begon hij te vertellen dat de weg afgesloten was in verband met werkzaamheden en we nog anderhalf uur moesten wachten tot we de bergen in mochten. Okay, dat was jammer, maar we hebben vakantie, dachten we, dus we gingen gewoon in het picnicpark zitten. Het parkje bleek een voormalig Indianendorpje te zijn waar een militair verzorgd is geweest door een Indianenstam toen hij zichzelf per ongeluk in zijn been schoot (dus...). We hebben een potje zitten Mens-erger-je-niet en (tja.. we blijven Hollanders) en hebben onze boeken bijna uitgelezen. Toen konden we verder.

De wegwerkzaamheden waren heftig, maar we zijn veilig boven gekomen. In het Giant Forest stonden onwijs grote Sequoia bomen!! We zijn even in het museum wezen kijken om tot onze verbazing de leeftijd van de grootste boom in het bos te vernemen (2200 jaar!!!) en de grootte ervan (de omtrek was elf grote passen lopen). Er was een wandelpad wat we ook even wilden gaan lopen, het had iets magisch om tussen die ontzettend grote bomen te lopen. Toen we een minuutje of vijf aan het wandelen waren kwamen we bij een kruispunt, onze route liep linksaf en er kwam een groepje Amerikanen van het andere pad af. Het viel me op dat ze wat druk waren en luid praatten over iets dat ze gezien hadden. Ineens drong het tot me door dat ze het hadden over een beer die ze gezien hadden! Dat wilden wij natuurlijk ook wel zien! Terwijl we het pad opliepen werden we nog gewaarschuwd door deze mensen dat we voorzichtig moesten zijn. Okay dat doen we. Ik ging er eigenlijk van uit dat de beer allang weg zou zijn en we wandelden een stukje naar boven. Op een gegeven moment lag er een boom op de weg waaruit een soort van doorgang gezaagd was waar je doorheen kon lopen. Dat leek me erg leuk. Met twee Duitse mannen voor ons (tja als er dan toch iemand opgegeten moet worden dan maar Duitsers hahaha) en in doodse stilte liepen we het pad op. Er gebeurde uiteraard niets. Na een flinke tijd lopen gingen de Duitsers weer naar beneden. Wij wilden nog niet onmiddellijk opgeven en keken nog wat rond. En toen plotseling werd ons geduld beloond. Achter een boom op ongeveer twintig meter van ons vandaan kwam een beer te voorschijn! Mijn hart klopte in mijn keel, heel apart om te zien dat je lichaam je onmiddellijk klaar maakt om te vechten of vluchten als je oog in oog met zo'n dier staat. We bleven even rustig staan kijken en filmen/fotograferen en de beer trok zich weinig van ons aan. Hij keek een paar keer in onze richting, kwam waarschijnlijk tot de conclusie dat hij voor ons niet bang hoefde te zijn en ging verder op zijn weg. Die weg was toch wel wat meer in onze richting en we liepen langzaam achteruit en van het pad af! Wat een ervaring was dat zeg!!! Helemaal beneden aan het pad tipten we wat andere Amerikanen dat de beer er zat en zij gingen ook kijken.

We hebben nog wat rondgelopen in het Giant forest waar nog meer gigantische Sequoia's stonden en temidden daarvan een moeras. Het leek wel een scene uit Lord of de Rings ofzo. We kwamen later de Amerikaanse toeristen nog tegen. Ze hadden de beer ook gezien en ook nog een jong. Die hadden wij dan weer niet gezien, maar dat mocht de pret niet drukken.

Nog steeds helemaal vol van onze ervaring zijn we naar het General Sherman's trail gereden. Een erg stijle wandeling naar een ERG!! grote boom! Zo mooi en ongelooflijk! Het is dus nog veel groter dan je zou kunnen verzinnen!!! Op de weg terug zagen we nog hertjes, vogels en grondeekhoorns.

We zijn het park weer uitgereden en naar het hotel gegaan. Van daaruit naar het 'del Taco' fastfood restaurant waar we burrito's hebben gegeten. Nu ben ik deze verhalen aan het typen en ik ben nu dus weer helemaal up to date. Voor mensen die het leuk vinden om te skypen, als het bij jullie ongeveer vijf uur is, is dat voor ons 's morgens vroeg en een goede tijd om te skypen. Bedankt voor al jullie leuke reacties en tot ziens!

Yosemite dag 2

De tweede dag in Yosemite National park begon met een chocolade cornflakes ontbijt. Gekocht in de supermarkt, deze keer was het ontbijt niet inclusief. Het was vroeg dag voor ons, om half zeven waren we wakker. Tenminste om half zeven was Daan wakker, ik lag al een tijdje naar het plafond te staren. En dat is vrij normaal voor mij, want ik kan altijd slecht slapen als ik op een nieuwe plek ben. En nu kwam er nog een extra aspect bij waardoor ik slecht kon slapen. Ik was namelijk voor vertrek uit Nederland zo slim geweest om Cedar Lodge te googelen. En toen kwam ik een nieuwsbericht van jaren geleden tegen. De titel was: 'Cedar Lodge murders'. Mensen die interesse in dit waargebeurde verhaal hebben daag ik uit om het op te zoeken op google. Maar goed, daar moest ik aan denken en ik kon dus niet meer slapen.

We zijn 's morgens vroeg naar het park vertrokken, met korte broek (want het was al behoorlijk warm) en wandelschoenen aan. Het eerste wat we wilden doen, was het Glacier Point bezoeken. Gelukkig staat alles supergoed aangegeven en kwamen we al snel aan op het glacier point. Je kon er een wandeling maken van 4 miles en we besloten dat de doen. Het pad werd steeds zwaarder en smaller. En de diepte naast het pas is niet te beschrijven (kijk maar naar de foto;s). Het was erg mooi daar in het bos, maar op een gegeven moment bereikte ik een onzichtbare barriere. Het pad werd zo smal en stijl dat ik gewoonweg niet meer verderkon (lang leve hoogtevrees). We hadden al een aardig eindje gelopen, dus besloten we gewoon hetzelfde pad weer terug te nemen. En gelukkig maar, want als we het hele pad hadden afgelopen waren we beneden in het dal beland en hadden we heel dat eind weer teruggemoeten. En dat zou dan zeker een uur of vier geduurd hebben. Na de wandeling zijn we bij het uitkijkpunt gaan kijken. Het berglandschap is heel anders als wat we ooit eerder gezien hebben. Vooral de watervallen maakten indruk. Na het maken van verschillende foto's zijn we weer verder op weg gegaan.

De lower Yosemite falls was waar we nu naar toe gingen. Er was een wandelpaadje waardoor je terechtkwam bij de lower Yosemite watervallen. Het leek wel alsof we onder een koude douche stonden toen we er naartoe liepen. En dat was erg lekker want het was rond de dertig graden inmiddels. Het water stroomde heel hard, een paar weken geleden lag er nog sneeuw.

De waterval beviel goed en we besloten ook nog naar de Bridal Vail Falls te gaan. Omdat we al wel weer een tijd op de been waren besloten we echter eerst te gaan rusten. We hebben een uurtje in het gras gelegen met uitzicht op de watervallen in de verte. En gelukkig hebben we geen teken opgelopen! Even pootje gebaad in de rivier (ijs- en ijskoud!) en toen zijn we naar de Bridal vail falls gegaan. Wederom erg verfrissend!!!

De indrukken die we te verwerken krijgen zijn gigantisch, want alles is groter, mooier en vooral indrukwekkender dan we verwacht hadden!! Het is gewoon echt niet te beschrijven.

De tweede nacht in Cedar Lodge sliep ik stukken beter. 'S morgens viel de stroom uit, maar toen gingen we alweer op weg naar Sequoia National Park.

Yosemite dag 1

Hallo allemaal,

daar zijn we weer. We waren er op voorbereid niet te kunnen skypen in Yosemite, maar dat we ook helemaal zouden zijn afgesloten van de buitenwereld hadden we niet verwacht. Er was namelijk totaal geen bereik. Terwijl ik dit type zitten we inmiddels in Visalia (vlakbij Sequoia NP) en hier is alles weer beschikbaar.

De reis van de hectische stad naar het rustige national park Yosemite was eergisteren erg bijzonder. Het navigatiesysteem van de auto was even wennen, maar aan de auto waren we snel gewend. Het is een Dodge Avenger en ruimte en luxe in overvloed. De Amerikanen rijden erg relaxt, dat is wel een verademing. Het landschap veranderde langzaam in een droog en dor gebied, met af en toe een boomgaard die door een irrigatiesysteem werd natgehouden. Na een aantal uren te hebben gereden, kwamen we een klein groente en fruit winkeltje tegen a la Henk Dank in Raamsdonksveer. Maar dan iets groter. We zijn daar aardbeien gaan kopen (supergroot...) en hebben op een picnictafel daar zitten lunchen in de zon. Het was ondertussen een graadje of vijfentwintig en de lucht was strakblauw. Terwijl we zaten te eten kwam er een kolibrietje ook wat eten halen uit een van de houders met suikerwater die er speciaal voor de vogeltjes was neergehangen. Dat was wel erg bijzonder, want ik had zo'n vogeltje nog nooit in het echt gezien.

Na lekker op ons gemakje geluncht te hebben, reden we nog een paar uurtjes verder naar het nationaal park Yosemite. De omgeving werd steeds mooier, de bergen werden steeds hoger en de wegen werden steeds kronkeliger. Op een gegeven moment lag er een 'vista point' langs de weg. Dat is een uitkijkpunt. En het uitzicht was echt adembenemend! Je keek zo een ontzettend groot dal in met allerlei granieten rotsformaties en watervallen. Daar hebben we even staan kijken en toen zijn we verder gereden.

Op verschillende uitkijkplaatsen zijn we gestopt en het werd steeds mooier. Uiteindelijk waren we behoorlijk moe van de reis en toen zijn we naar Cedar Lodge gereden, een motel langs de rivier in het dal. Hoewel de recensies op Zoover niet zo best waren, viel het ons heel erg mee. Het was schoon, netjes en alles werkte, dus wat wil je nog meer? We hebben gegeten daar in de bar. Ik ging voor de vegetarische wrap, maar dat was achteraf niet zo'n goed idee. Het was namelijk gewoon een burrito met ijsbergsla erin, hahaha! Daan had een lekker broodje hamburger op. Ik wilde ook wel eens 'rootbeer' proeven dus hield mijn beker onder de machine om er een beetje in te doen. Toen ik er van proefde, smaakte het naar tandpasta. Wat was dat smerig!!!